Święto Matki Bożej z Lourdes. Światowy Dzień Chorego

11 lutego, Kościół obchodzi wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes. Tego dnia w 1858  r. po raz pierwszy Matka Boża objawiła się 14-letniej Bernadette Soubirous. Podczas 16. objawienia, w święto Zwiastowania, Piękna Pani powiedziała: Ja jestem Niepokalane Poczęcie… Objawienia uznane za autentyczne przez Biskupa Tarbes, Severus Bertrand Laurence. Objawienie dokonało się w cztery lata po ogłoszeniu przez Piusa IX dogmatu o Niepokalanym Poczęciu.

Bernadetta Soubirous od 11 lutego do 16 lipca 1858 r. doświadczyła w sumie 18 objawień. Świadkami objawień i dziwnego zachowania się dziewczyny byli okoliczni mieszkańcy, zbierający się w grocie na odpoczynek. Podczas objawień w grocie pojawiło się źródło wody. 

W 1890 r.  papież Leon XIII ustanowił święto Najświętszej Maryi Panny z Lourdes na pamiątkę maryjnych objawień. Na cały świat wspomnienie rozpowszechnił Pius V w 1907 r. Od 1993 r., zgodnie z życzeniem Jana Pawła II, 11 lutego, we wspomnienie NMP z Lourdes obchodzony jest Światowy Dzień Chorego.

Na 28. Światowy Dzień Chorego Ojciec Święty Franciszek przygotował orędzie: „Jezus kieruje zaproszenie do chorych, uciśnionych i biednych, którzy wiedzą, że zależą całkowicie od Boga i, dotknięci ciężarem próby, potrzebują uzdrowienia – pisze Papież. – Osobom przeżywającym przygnębienie z powodu swojej sytuacji słabości i bólu Jezus Chrystus nie narzuca przepisów prawa, ale oferuje swoje miłosierdzie czylisamego siebie jako odnawiającą moc. Jezus patrzy na poranione człowieczeństwo. On ma oczy, które widzą i które zauważają, gdyż patrzą głęboko, nie rozglądają się obojętnie, lecz zatrzymują się i akceptują całego człowieka, każdego z jego stanem zdrowia, nie odrzucając nikogo, zapraszając każdego do wejścia w Jego życie, aby doświadczyć łagodności”.

Papież pisze też o roli służby zdrowia: „W to dzieło przynoszenia ulgi chorym braciom wpisuje się działalność pracowników służby zdrowia: lekarzy, pielęgniarek, personelu pomocniczego, administracji placówek sanitarnych, wolontariuszy, którzy, wykonując swoje zadania zgodnie z kompetencjami, pozwalają odczuć obecność Chrystusa, który ofiaruje pociechę i troszczy się o chorą osobę, opatrując jej rany. Jednakże również oni są mężczyznami i kobietami nie pozbawionymi własnych słabości czy chorób. W odniesieniu do nich mają szczególne znaczenie słowa, że «otrzymawszy pokrzepienie i pocieszenie Chrystusa, jesteśmy z kolei wezwani, aby stać się pokrzepieniem i pocieszeniem dla naszych braci, poprzez postawę łagodności i pokory na wzór Mistrza» (Anioł Pański, 6 lipca 2014)”.

Całe Orędzie można przeczytać tutaj.