Pan jest moim światłem

28 lutego 2015 roku Ojciec Święty Franciszek mianował księdza doktora Marka Marczaka, dotychczasowego Rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi, biskupem pomocniczym naszej Archidiecezji. 11 kwietnia br. w łódzkiej bazylice archikatedralnej odbyła się konsekracja księdza Marczaka na biskupa.

Głównym szafarzem święceń był Ks. Abp Marek Jędraszewski, Metropolita Łódzki, a współkonsekratorami byli: Ks. Abp Celestino Migliore – Nuncjusz Apostolski w Polsce oraz Ks. Abp Władysław Ziółek – emerytowany Ordynariusz Łódzki. Uroczystość odbywała się w wypełnionej wiernymi bazylice archikatedralnej w Łodzi.

Przed przyjęciem święceń ksiądz Marek Marczak złożył wyznanie wiary i przysięgę wierności Papieżowi i jego następcom, a Ks. Abp Celestino Migliore – Nuncjusz Apostolski w Polsce odczytał nominację Stolicy Apostolskiej: Ojciec Święty Franciszek mianował ks. Marka Marczaka, rektora seminarium duchownego archidiecezji łódzkiej, biskupem pomocniczym tejże archidiecezji, przydzielając mu stolicę tytularną Lentini.

W homilii Ks. Abp Marek Jędraszewski zwrócił uwagę na zawołanie biskupie nowego biskupa: „Dominus lux mea”, czyli „Pan światłem moim”. Na przekór oświeceniowej tradycji, według której człowiek powinien kierować się jedynie światłem własnego rozumu, a także na przekór współczesnej kulturze, która każe człowiekowi powodować się tylko własnymi emocjami, swym biskupim zawołaniem pragniesz, Drogi Księże Biskupie Marku, głosić wobec wszystkich, że jedynie Chrystus jest „światłością świata” i że tylko ten, kto idzie za Nim, „nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia” – mówił Metropolita Łódzki.

Ksiądz Arcybiskup Jędraszewski zaapelował też do Bp. Marczaka: Niech się zatem nie trwoży Twoje serce, ani się nie lęka! Nie bój się nieść Chrystusa wszędzie i przyczyniać się do tego, aby właśnie Jemu otwierano granice współczesnych „systemów ekonomicznych i politycznych, szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju!”.

Abp Jędraszewski prosił: Powstań, Biskupie Marku, weź w swe dłonie biskupi pastorał i jak prawdziwy i nieugięty pasterz: Idź! Idź do tych, którzy spełniają „wymagania prawdy” i których uczynki zostały dokonane w Bogu, i dlatego nie boją się zbliżać się do światła. Idź może jeszcze bardziej do tych, którzy ciągle jeszcze znajdują się w „cienistej krainie śmierci”. Niech dzięki Twemu głoszeniu Ewangelii ujrzą światło wielkie, niech na skutek Twego świadectwa życia wzejdzie dla nich światło Chrystusa. Idź z miłością zwłaszcza do biednych i zagubionych, do tych, których nie chcą dostrzec możni tego świata, do tych, którzy tak często są określani pogardliwym mianem społecznego marginesu i patologią, a z którymi zechciał utożsamić się nasz pełen miłosierdzia Pan (…) Bądź mężnym pasterzem Kościoła, który jest naszą Matką, który Cię zrodził do życia wiecznego i który oczekuje, abyś stał się jego chlubą!. Po homilii Biskup-nominat złożył przyrzeczenia, a następnie, leżąc krzyżem, podczas Litanii Błagalnej, wyraził całkowite oddanie się Chrystusowi, zaś wierni i zgromadzeni kapłani upraszali łaski i pomoc przez wstawiennictwo świętych, którzy zrealizowali w swoim życiu wezwanie Ewangelii.

Następnie odbyła się ceremonia święceń biskupich. Arcybiskup Jędraszewski w milczeniu nałożył ręce na głowę elekta, włączając Go w ten sposób w najwyższe kapłaństwo samego Chrystusa i udzielił mu mocy Ducha Świętego. Po Księdzu Arcybiskupie wszyscy obecni biskupi włożyli ręce na nowego biskupa. Nałożenie rąk – to gest wykonywany już przez Apostołów i oznacza przekazanie świętej władzy kapłańskiej oraz szczególne poświęcenie osoby Bogu.

Po nałożeniu rąk nastąpiła uroczysta modlitwa święceń, podczas której wzywa się Ojca wszechmogącego – źródło wszelkich łask, aby wylał na wybranego moc Ducha Świętego, który włada i kieruje. Bóg dał Go swojemu umiłowanemu Synowi, Jezusowi Chrystusowi, On zaś przekazał Go świętym Apostołom, aby w różnych miejscach ustanowili Kościół na cześć i chwałę Bożego imienia. W czasie całej modlitwy święceń nad głową elekta trzyma się otwartą Ewangelię, co oznacza zobowiązanie do wiernego głoszenia Słowa Bożego, co stanowi jedno z głównych zadań biskupa. Kolejnym elementem święceń było namaszczenie głowy nowego Biskupa olejem Krzyżma świętego. Nowy Biskup otrzymał od Metropolity Łódzkiego księgę Ewangelii, pierścień, symbol wierności oraz mitrę, która ma przypominać o obowiązku świętości. Jej symbolika ondosi się do poświęcenia biskupa Bogu. Ważnym znakiem pasterskiego urzędu biskupa jest też przekazanie pastorału.

Arcybiskup Metropolita Łódzki przekazał pocałunek pokoju nowo wyświęconemu Biskupowi. Jest to znak, że łączy ich wspólna więź duchowa kapłaństwa Chrystusowego. Po Arcybiskupie Metropolicie to samo uczynili wszyscy obecni biskupi na znak włączenia nowo wyświęconego do stanu episkopatu i przyjęcia go przez tę społeczność.

W uroczystości święceń Księdza Biskupa Marka Marczaka licznie uczestniczyli goście z kraju i zagranicy. Obecny był pochodzący z Archidiecezji Łódzki Papieski Jałmużnik Ks. Abp Konrad Krajewski, przedstawiciele Episkopatu Polski i innych wyznań chrześcijańskich.
Na zakończenie Ksiądz Biskup Marek Marczak podziękował wszystkim za przybycie i dotychczasowe wsparcie oraz modlitwę, w szczególności rodzicom.
14 kwietnia Ks. Abp Marek Jędraszewski mianował Ks. Biskupa Marczaka Wikariuszem Generalnym Archidiecezji Łódzkiej.

Jak już wspomniano, zawołanie biskupie nowego Pasterza Kościoła łódzkiego to Dominus Lux Mea. To hasło znajduje się też w Jego herbie. Tarcza składa się z czterech części w kolorach: niebieskim i czerwonym.

W pierwszej części tarczy znajduje się ośmioramienna gwiazda; w drugiej części został przedstawiony lew „in moeca”, uskrzydlony ze złotą aureolą, podtrzymujący na przednich łapach otwartą złotą księgę Ewangelii, zawierającą słowa zapisane w czterech linijkach: Pax Tibi Marce (Pokój Tobie, Marku), na drugiej stronie, również w czterech linijkach: Evangelista meus (Mój Ewangelisto).

Trzecia część tarczy herbu przedstawia symbol Piotrkowa Trybunalskiego, a w czwartej – symbol Archidiecezji Łódzkiej. W części centralnej tarczy herbu znajduje się słońce.

Tarcza herbu została przytwierdzona do złotego ozdobnego krzyża, ukoronowanego zielonym kapeluszem ze sznurami i dwunastoma frędzlami tego samego koloru, rozłożonymi po sześć z dwóch stron tarczy. Pod spodem, na srebrnej, pofalowanej wstędze, możemy odczytać zawołanie Biskupa, zapisane wielkimi literami: „DOMINUS LUX MEA”.

Biskupią Mszę świętą prymicyjną Ks. Bp Marczak odprawił w Niedzielę Miłosierdzia Bożego w Domu Księży Emerytów. Nieprzypadkowo przychodzę do Domu Księży Emerytów – mówił Ks. Bp Marczak w homilii – by odprawić swoją Mszę świętą prymicyjną, jako nowy biskup pomocniczy naszej archidiecezji. Przychodzę do was, drodzy księża, by przedstawić się wam, bo zapewne nie wielu z Was mnie zna, ze względu na różnicę wieku. Przychodzę także, by prosić was, byście się za mnie modlili. Przez ostatni miesiąc po nominacji, wśród wielu spotkań z księżmi, gratulacji i życzeń, spotkałem się z ogromem oczekiwań wobec młodego biskupa szczególnie w relacji do księży. Chcę was prosić, byście cześć swoich cierpień ofiarowali za mnie, bym potrafił naśladować Pana Boga, którego obraz jestem wezwany nieść innym. Być miłosiernym i sprawiedliwym.
Ks. Bp Marek Marczak jest sto pięćdziesiątym polskim biskupem. Jest też najmłodszy z nich.

IWONA KLIMCZAK