List na otwarcie Roku Jubileuszowego Miłosierdzia

AbpPublikujemy list Arcybiskupa Metropolity Łódzkiego na otwarcie Roku Jubileuszowego Miłosierdzia, który zostanie odczytany w kościołach i kaplicach Archidiecezji Łódzkiej podczas wszystkich Mszy świętych w ramach homilii w 2 Niedzielę Adwentu, tj. 6 grudnia 2015 roku.

Ukochani Archidiecezjanie!

Jakżeż wspaniale i podniośle brzmią czytane przed chwilą słowa proroka Barucha: „Złóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana. Oblecz się płaszczem sprawiedliwości, pochodzącej od Boga, włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego!” (Ba 5, 1-2). Słowa te wpisują się w przeżywany obecnie przez cały Kościół Adwent, który ma być czasem radosnego oczekiwania na przyjście Pana. Nabierają jednak one jeszcze głębszego znaczenia w świetle rozpoczynającego się Roku Świętego Miłosierdzia. Jak wiadomo, w dniu 11 kwietnia tego roku Ojciec Święty Franciszek bullą Misericordiae vultus („Oblicze miłosierdzia”) ogłosił „Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia jako pełen łaski czas dla Kościoła, by uczynić świadectwo wierzących jeszcze mocniejszym i skuteczniejszym”. Właśnie ten czekający nas „czas łaski” ma sprawić, że – na wzór Jeruzalem – powinniśmy złożyć szaty smutku i utrapienia, a przywdziać szaty chwały i oblec się płaszczem sprawiedliwości. Mamy dostąpić miłosierdzia Bożego, by stać się dla całego świata skutecznymi i przejmującymi świadkami dobroci Boga i Jego miłosierdzia, które trwa bez końca! Ku naszej wielkiej radości, Ojciec Święty wspomniał w bulli Misericordiae vultus tak bardzo związaną z Łodzią „wielką apostołką miłosierdzia” świętą Faustynę Kowalską, którą wzywa do tego, aby się „wstawiała za nami i uzyskała dla nas łaskę życia i chodzenia w świetle Bożego przebaczenia oraz w niezachwianej ufności w Jego miłość” (MV).
Rok Miłosierdzia rozpocznie się już pojutrze, 8 grudnia br., w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, a zakończy 20 listopada 2016 roku w uroczystość Chrystusa, Króla Wszechświata. Jego hasło brzmi: „Miłosierni jak Ojciec”. Łącząc otwarcie Roku Miłosierdzia z tajemnicą Niepokalanego Poczęcia, Ojciec Święty Franciszek pragnie podkreślić głoszoną przez Kościół prawdę, że dzieje Bożego miłosierdzia trwają od samych początków ludzkości. Grzech pierwszych rodziców spotkał się bowiem nie tylko z należną karą, ale również z zapowiedzią zbawienia, mającego się dokonać poprzez Niewiastę, której Potomek zdepcze głowę węża (por. Rdz 3, 15). W swoim zamyśle Bóg „zechciał [więc], aby Maryja, święta i niepokalana w miłości (por. Ef 1, 4), stała się Matką Odkupiciela człowieka” (MV).
W dniu 8 grudnia Ojciec Święty otworzy Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra na Watykanie. Następnie, w dniu 13 grudnia, to znaczy w III Niedzielę Adwentu, papież Franciszek dokona podobnej ceremonii otwarcia Świętych Drzwi w Bazylice św. Jana na Lateranie, a następnie w pozostałych Bazylikach papieskich: Matki Boskiej Większej i św. Pawła za Murami. Zgodnie z jego decyzją, w tym samym dniu zostaną otwarte Święte Drzwi we wszystkich katedrach świata oraz w kościołach, wyznaczonych przez poszczególnych biskupów diecezjalnych. W związku z tym w formie specjalnego dekretu ustanowiłem jedenaście kościołów, w których będzie można uzyskiwać łaski jubileuszowe. Tymi kościołami są: Katedra Łódzka oraz następujące kościoły w Łodzi: Miłosierdzia Bożego, św. Faustyny, Wniebowzięcia NMP oraz św. Wojciecha. Natomiast poza Łodzią otrzymaniem tych łask będzie się można radować: w Bełchatowie – kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, w Łasku – kościół Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Michała Archanioła, w Piotrkowie Trybunalskim – kościół Najświętszego Serca Jezusowego, w Tomaszowie Mazowieckim – kościół św. Antoniego, św. Stanisława Biskupa i Męczennika oraz MB Różańcowej, w Wolborzu – kościół św. Mikołaja Biskupa, oraz w Zgierzu – kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej.
We wszystkich tych jedenastu kościołach naszej Łódzkiej Archidiecezji, na wzór papieskich Bazylik w Rzymie, w III Niedzielę Adwentu zostaną uroczyście otwarte Drzwi Święte. Sama ich nazwa nawiązuje do słów Chrystusa, który powiedział o sobie: „Ja jestem bramą owiec. (…) Jeśli kto wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie paszę” (J 10, 7. 9). Natomiast ich znaczenie wyjaśnił Ojciec Święty Jan Paweł II, w bulli ogłaszającej Rok Święty 2000, w której pisał: Drzwi Święte „symbolizują przejście z grzechu do łaski, do jakiej powołany jest każdy chrześcijanin. (…) Istnieje tylko jedna brama, która pozwala wejść do życia w komunii z Bogiem: jest nią Jezus, jedyna i ostateczna droga zbawienia. (…) Wskazanie na bramę przypomina każdemu wierzącemu, że powinien przekroczyć jej próg. Przejść przez tę bramę znaczy wyznać, że Jezus Chrystus jest Panem, a zarazem pogłębić wiarę w Niego, aby żyć nowym życiem, którym nas obdarzył”.
Przekraczając Święte Drzwi, które Ojciec Święty Franciszek nazywa także Bramą Miłosierdzia, każdy wierzący „będzie mógł doświadczyć miłości Boga, który pociesza, przebacza i daje nadzieję” (MV). Znajdzie się bowiem w kościele, w którym będzie mógł dostąpić łaski miłosierdzia Bożego dzięki większej niż zwykle możliwości przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania a także adoracji Najświętszego Sakramentu. Będzie mógł również uzyskać w tym kościele odpusty związane z Rokiem Miłosierdzia. Dokładne warunki ich uzyskania zostaną podane przeze mnie w osobnym dekrecie. Dlatego też bardzo gorąco zachęcam wszystkich Drogich Archidiecezjan, aby prywatnie lub wspólnotowo udawali się w pielgrzymkach do tych kościołów. Jak bowiem pisze Ojciec Święty Franciszek, „pielgrzymka jest znakiem szczególnym w Roku Świętym, ponieważ jest ikoną drogi, którą każda osoba przemierza w czasie swojej egzystencji. Życie jest pielgrzymką, a istota ludzka to viator, pielgrzym, który przemierza drogę aż do osiągnięcia pożądanego celu. Również po to, aby dotrzeć do Drzwi Świętych w Rzymie i w każdym innym miejscu, będziemy musieli pójść na pielgrzymkę, każdy na miarę własnych sił. Stanie się ona znakiem, że również miłosierdzie jest celem, który mamy osiągnąć, a który wymaga zaangażowania i poświęcenia. Pielgrzymka zatem niech stanie się bodźcem do nawrócenia: przekraczając Drzwi Święte, pozwolimy się objąć miłosierdziu Bożemu” (MV).
Radosne doświadczenie tego, że miłosierny Bóg stale nas kocha i nieustannie nam przebacza, musi być dla nas impulsem do tego, abyśmy i my byli miłosierni dla innych, abyśmy z całych sił naszego ducha realizowali hasło tego Jubileuszowego Roku: „Miłosierni jak Ojciec”. Dlatego też papież Franciszek zachęca nas, byśmy ze szczególną żarliwością pełnili wobec innych ludzi uczynki miłosierne co do ciała i co do duszy. „Wyobraźnia miłosierdzia”, do której wzywał nas św. Jan Paweł II, musi zatem znajdować każdego dnia bardzo konkretną treść w postaci naszych czynów miłosierdzia: wobec głodnych, których nakarmimy; wobec spragnionych, którym podamy kubek wody; wobec nagich, których przyodziejemy; wobec przybyszów, których przyjmiemy pod własny dach; wobec więźniów, których będziemy pocieszać; wobec chorych, których nawiedzimy; wobec zmarłych, których ciała z szacunkiem pogrzebiemy; wobec wątpiących, którym damy dobrą radę; wobec nie posiadających właściwych umiejętności, których pouczymy; wobec ludzi grzeszących, których z odwagą a równocześnie z miłością upomnimy; wobec strapionych, których pocieszymy; wobec krzywdzących nas, których z cierpliwością będziemy znosić; wobec winnych, którym z serca przebaczymy a urazy chętnie darujemy; wobec wszystkich żyjących i zmarłych, o których będziemy pamiętali w naszych codziennych modlitwach.
Przypomnienie tych uczynków miłosierdzia uprzytamnia nam, jak ogromna jest przestrzeń naszej codzienności, której możemy – i powinniśmy – nadać kształt i woń chrześcijańskiej miłości. A także: jak dobry i szlachetny może być każdy uczeń Chrystusa, który realizując te uczynki stanie się świadkiem Jego nieskończonej miłości miłosiernej, oraz jak wspaniały i przekonujący dla wszystkich może stać się Kościół, który od 1050. lat głosi w naszej Ojczyźnie Ewangelię tej właśnie Miłości.
Życzę Wam z całego serca, Moi Drodzy, aby Rok Miłosierdzia stał się dla każdej i każdego z Was czasem prawdziwie błogosławionym – czasem zbawienia. Na jego radosne i pełne nadziei przeżywanie wszystkim Wam z serca błogosławię

+ Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Łódzki

za Archidiecezja Łódzka