Iwona Klimczak, Rok Życia Konsekrowanego

203mZ początkiem listopada rozpoczął się w Kościele nowy rok duszpasterski. W Polsce rok upłynie głównie jako czas przygotowań do Światowych Dni Młodzieży, które odbędą się w Polsce oraz do 1050. rocznicy Chrztu Polski. Kościół powszechny, rok 2015, do 2 lutego 2016 r., będzie przeżywać jako Rok Życia Konsekrowanego pod hasłem „Ewangelia, proroctwo, nadzieja – życie konsekrowane w Kościele dzisiaj”.

Jak wielką rolę spełniają w Kościele osoby konsekrowane: księża, zakonnicy i zakonnice, misjonarze nie trzeba nikogo przekonywać. Czasy współczesne są także, a może w szczególności, miejscem działania dla osób konsekrowanych, tych wyjątkowych świadków Chrystusa. To ludzie, którzy oddali całe swoje życie na chwałę Bożą, którzy wyrzekli się „zwykłego” życia, zostawili sprawy „z tego świata”, by głosić Słowo Boże. Czynią to w różny sposób: jako kapłani, jako nauczyciele, wolontariusze, pielęgniarki, misjonarze, ludzie nauki i mediów.

W Kościele posługuje w różny sposób ok. 950 tys. osób konsekrowanych, w tym ok. 400 tys. księży. Pozostali to osoby zakonne, ale też uczestnicy różnych form świeckiego życia konsekrowanego.
W Polsce posługuje ok. 35 tys. osób konsekrowanych. Jak stwierdza Bp Kazimierz Gurda, Przewodniczący Komisji ds. Życia Konsekrowanego KEP, co tysięczny Polak i Polka jest osobą konsekrowaną. Żyją obok nas i między nami. Od setek lat modlitwą, pracą i świadectwem ubogacają życie Kościo ła i społeczeństwu. Tak bardzo wrośli w naszą codzienność, iż współcześnie prawie ich nie zauważamy. Niewiele też o nich słychać w mediach, a przecież prowadzone przez nich szpitale, domy opieki społecznej, szkoły i przedszkola, różnorakie dzieła charytatywne, służą nam i naszym rodzinom. Przecież tak wielu z nas korzysta z posługi sakramentalnej osób konsekrowanych, nawiedza prowadzone przez nich sanktuaria, czyta wydawane przez nich książki, słucha i ogląda zakonne media. Nikt z nas nie może też powiedzieć, iż nie jest dłużnikiem sióstr klauzurowych, które modlą się nieustannie i ofiarują swoje życie za nasze zbawienie”.
Rok Życia Konsekrowanego ma przypomnieć o tym, kim te osoby są dla Kościoła, jako wartością jest ich poświęcenie. Pomyślmy – stwierdza Bp Gurda – co by było, gdyby zabrakło sióstr zakonnych w szpitalach, na misjach, w szkołach. Wyobraźcie sobie Kościół bez sióstr zakonnych! Nie można sobie tego wyobrazić. One są tym darem, tym zaczynem, który prowadzi naprzód Lud Boży”.
Biskupi z Liście Konferencji Episkopatu Polski apelują, by zainteresować się życiem osób konsekrowanych: …Często blisko waszych domów jest jakiś klasztor, czy dom zakonny. Zainteresujcie się codziennością osób, które w nich żyją, nawiążcie z nimi osobisty kontakt, spróbujcie zrozumieć, dlaczego wybrali taką drogę. Pomoże to w głębszym zrozumieniu własnego powołania oraz odpowiedzialności za dar życia, który otrzymaliśmy wszyscy od Boga. (…) Niech to wszystko prowadzi nas do dziękczynienia Bogu, który nieustannie wzywa kobiety i mężczyzn, by świadectwem życia konsekrowanego potwierdzali głęboką myśl świętej karmelitanki Teresy z Avila, iż „temu, kto posiadł Boga, niczego nie braknie. Bóg sam wystarczy”.